Twórczość Tucznika (wspomnienie)

Autor: Jan Jeż Jarocki, Gatunek: Poezja, Dodano: 22 marca 2016, 14:38:04

Ledwo rzedły mroki nocy,

a już Tucznik ściółkę moczył,

bo mu cel przyświecał szczytny:

wiersz miał pisać. Wiersz wybitny.

 

Sam widziałem go, kochani,

jak przebierał racicami,

jak pobieżnie, spodem ryja

pomlaskiwał po pomyjach

tak dusiło go pragnienie,

by się twórczej oddać wenie.

 

Nagromadził, biedny grafo,

stertę rymów i metafor,

w końcu kojca zaś umieścił

pełne wiadro ważkich treści,

zaraz zacznie tworzyć sobie...

 

Wtem do chlewa wpadł parobek.

Spojrzał w kojec krótką chwilę...

 

"Znów, Tuczniku, nawaliłeś?"

 

Buch w słoninę!

Kopa w szynę!

Łup Tucznika po szczecinie!

 

(kwik)

Komentarze (4)

  • Ulżyj, Wicia, mej niedoli,
    powróć trochę pografolić!

  • ogier-liternet pędzi drogą
    podczas galopu zadziera ogon
    wyrzuca z odbytu boble jak klocki
    pierwszy jarocki
    drugi jarocki
    trzeci jarocki
    .
    .
    .
    .
    enty jarocki
    przylgnąć do buta jarockie mogą




  • taka podśmiechójkowa grafomania...ale i na to się znajdą chętni jak i na kebaby o świcie.

  • Tucznik chyba się na nartach w Bydgoszczy rozpierdolił bo nie było tam śniegu i zapierdalał na oślep , a tam są drzewa u podnóża górki :) nie przemyślał tego , a w szpitalu mu zabrali laptopa :) u czubków tak podobno jest , zero dostępu do świata wirtualnego :)

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się